خشک بور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خشک بور. [ خ ُ ] (اِخ )دهی است از دهستان نشتا شهرستان شهسوار، واقع در ١٥هزارگزی جنوب خاوری شهسوار و یک هزارگزی جنوب شوسه ٔ شهسوار به چالوس . محصول آن برنج و شغل اهالی آنجا زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣). در کتاب استرآباد و مازندران رابینو قسمت انگلیسی این نام «خشک بر» آمده است . رجوع به خشک بر شود.