خشیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خشیف . [ خ َ ] (ع ص ) رونده در زمین . ◄ درآینده در چیزی . ◄ (اِ) برف درشت و سخت . (منتهی الارب ) (از لسان العرب ) (ازاقرب الموارد) (از تاج العروس ). ◄ یخ که از ناودان درآویزد. (مهذب الاسماء). ◄ زعفران خشک . ◄ شمشیر بران . (منتهی الارب ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ).