خصبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خصبة. [ خ َ ص ِ ب َ ] (ع ص ) مؤنث خَصِب . بسیارگیاه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد).
خصبه . [ خ َ ب َ ] (ع اِ) واحد خصب یک خرمابن بسیاربار. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد).
خصبه . [ خ َ / خ ِ ب َ ] (ع ص ) بسیارگیاه و فراخ سال . (منتهی الارب ). ♦ ارضون خَصبَه ؛ زمینهای بسیارگیاه فراخ سال . (ناظم الاطباء). ♦ ارضون خِصبَه ؛ زمینهای بسیارگیاه فراخ سال . (ناظم الاطباء).