خلاطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلاطی . [ خ ِ ] (اِخ ) محمدبن عبادبن ملک داود خلاطی، ملقب به صدرالدین . از فقیهان حنفی بود. از کتب اوست : «تلخیص الجامع الکبیر» در فقه و «مقصد المسند» (مختصریست بر مسند امام ابوحنیف ) و «تعلیق بر صحیح مسلم ». (از اعلام زرکلی چ ١ ج ٣ ص ٩١٠).