خلاف افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلاف افکندن . [ خ ِ / خ َ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) اختلاف انداختن . دشمنی افکندن : سخن چین بدبخت دریک نفس خلاف افکند در میان دو کس . سعدی . ز نادانی و تیره رایی که اوست خلاف افکند در میان دو دوست . سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلاف افکندن . [ خ ِ / خ َ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) اختلاف انداختن . دشمنی افکندن : سخن چین بدبخت دریک نفس خلاف افکند در میان دو کس . سعدی . ز نادانی و تیره رایی که اوست خلاف افکند در میان دو دوست . سعدی .