خلمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلمة. [ خ ِ م َ ] (ع ص ) چرنده . (از منتهی الارب ). منه : ابل خلمة؛ شتران چرنده . (منتهی الارب ).
خلمه . [ خ ُ م َ / م ِ ] (اِ) گره سر عصا را گویند. (برهان قاطع) (از ناظم الاطباء). ◄ سرچوگان که خمیده است . (فرهنگ جهانگیری ) : بود بیدی که نه در خلمه ٔ چوگان آمد. شرف شفروه (از آنندراج ).