خمش

(خَ مُ) (ص.) خاموش.<br>

(خَ مُ) (ص.) خاموش.

خمش . [ خ َ ] (ع مص ) خراشیدن روی . ◄ زدن . ◄ طپانچه زدن . ◄ بریدن عضوی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد).

خمش . [ خ َ ] (ع اِمص ) خراشیدگی . پوست رفتگی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ج، خُموش .

خمش . [ خ َ م ُ ](ص ) خاموش . ساکت . صامت . (ناظم الاطباء) : بداندیش گرگین شوریده هش به یکسو به بیشه درآمد خمش . فردوسی . تا زبانت خمش نشد از قول ندهد باز نطقت ایزد بار. سنائی . ◄ ستور رام شده . (ناظم الاطباء).