خندان خند

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خندان خند. [ خ َ خ َ ] (ق مرکب ) در حال خنده . ◄ (نف مرکب ) بلندخنده کننده . (ناظم الاطباء).