خهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خهر. [ خ ُ ] (اِ) وطن و زمین اصلی . مسکن . مأوا. (از برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) : چون بره باشم باشم بغم خانه و خهر چون بشهر آیم باشم به بسیجیدن راه . فرخی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خهر. [ خ ُ ] (اِ) وطن و زمین اصلی . مسکن . مأوا. (از برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) : چون بره باشم باشم بغم خانه و خهر چون بشهر آیم باشم به بسیجیدن راه . فرخی .