خه خه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خه خه . [ خ َه ْ خ َه ْ ] (صوت ) کلمه ٔ تحسین خوشا. مرحبا. به به . بارک اﷲ. (ناظم الاطباء). وه وه . زه زه . بخ بخ . احسنت . آفرین . تبارک اﷲ. (یادداشت مؤلف ) : زهری که او چشاند چه جای اخ که بخ بخ تیغی که او گذارد چه جای اه که خه خه . سنائی . خه خه ای شاهی که از بس بخشش و بخشایشت خرس در داهی و گرگ اندر شبانی آمده است . سنائی . بخ بخ ای بخت و خه خه ای دلدار هم وفادار و هم جفا بردار. خاقانی . خه خه آن ماه نو ذی الحجة کز وادی العروس چون خم تاج عروسان از شبستان دیده اند. خاقانی .