خو گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خو گرفتن . [ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) انس گرفتن . الفت گرفتن . مأنوس شدن : اگر زیرکی با گلی خو مگیر که باشد بجا ماندنش ناگزیر. نظامی (از آنندراج ). ◄ اعتیاد پیدا کردن . معتاد شدن . عادت کردن : بد مکن خو که طبع گیرد خو ناز کم کن که آز گردد ناز. مسعودسعد. گفت من چون درین جهانداری خو گرفتم بمیهمانداری . نظامی .