خواب خوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خواب خوش . [ خوا / خا ب ِ خوَش ْ / خُش ْ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خواب راحت . خواب امن . خواب عافیت : غلام چشم آن ترکم که در خواب خوش و مستی نگارین گلشنش روی است و مشکین سایبان ابرو. حافظ. ◄ رؤیای خوش : نشنیدی که آن حکیم چه گفت خواب خوش دید هرکه او خوش خفت . نظامی .