خوابنیده

خوابنیده . [ خوا / خا ب َ دَ / دِ ] (ن مف ) خوابانیده . مخفف خوابانیده . (برهان قاطع). خوابیده . درازکشیده : یاد کن زیرت اندرون تن شوی تو بر او خوار خوابنیده ستان . رودکی . نهاده بر چشمه زرین دوتخت برو خوابنیده یکی شوربخت . فردوسی . سهی سروش ببالین خوابنیده سرشک از لاله و گل بردمیده . نظامی . بر مهد عروس خوابنیده خوابش بربود و بست دیده . نظامی . ◄ مرده . در قبر قرارگرفته . مدفون : درین ره چو من خوابنیده بسی است نیارد کسی یاد کآنجا کسی است . نظامی . ◄ قرارداده : وزارت به ایام او بازکرد دو چشم فروخوابنیده وسن . فرخی . یلان را مرگ بر گل خوابنیده چو سروستان سند از بن بریده . (ویس و رامین ). ستیزندگان نیزه با خشم و شور فروخوابنیده به بال ستور. اسدی (گرشاسبنامه ). دانی که در کفن چه عزیزی نهفته ای دانی که در لحد چه شهی خوابنیده ای . سنائی .