خوان یغما
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوان یغما. [ خوا / خا ن ِ ی َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از خوانی باشد که کریمان بگسترانند و صلای عام دردهند و معنی آن خوان تاراج است چه یغما بمعنی تاراج باشد. (برهان قاطع) (آنندراج ) (از انجمن آرای ناصری ) : پراگنده ای گفتش ای خاکسار برو طبخی از خوان یغما بیار. سعدی (بوستان ). بر این خوان یغما چه دشمن چه دوست . سعدی . فغان کاین لولیان شوخ شیرین کار شهرآشوب چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را. حافظ.