خوب سیرت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوب سیرت . [ رَ ] (ص مرکب ) پاک نهاد. (یادداشت بخط مؤلف ) : شه خوب صورت شه خوب سیرت شه خوب منظر شه خوب مخبر. فرخی . دو کس چَه ْ کنند از پی خاص و عام یکی خوب سیرت یکی زشت نام . سعدی (بوستان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوب سیرت . [ رَ ] (ص مرکب ) پاک نهاد. (یادداشت بخط مؤلف ) : شه خوب صورت شه خوب سیرت شه خوب منظر شه خوب مخبر. فرخی . دو کس چَه ْ کنند از پی خاص و عام یکی خوب سیرت یکی زشت نام . سعدی (بوستان ).