خودخور
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. خُ) (ص فا.) (عا.) کسی که غصه بسیار میخورد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. خُ) (ص فا.) (عا.) کسی که غصه بسیار میخورد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودخور. [ خوَدْ / خُدْ خوَرْ / خُرْ ] (ص مرکب ) آنکه غم خویش بکس نگوید تا تسکین یابد. ◄ آنکه تنها خورد. (یادداشت بخط مؤلف ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی