خودخوره

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خودخوره . [ خوَدْ / خُدْ خوَ / خ ُ رَ / رِ ] (ن مف مرکب ) آنکه غم خویش بکس نگوید تا تسکین یابد. (یادداشت بخط مؤلف ).