خودخوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودخوش .[ خوَدْ / خُدْ خوَش ْ / خُش ْ ] (ص مرکب ) شاخ خود خشک شده ٔ از درخت . (یادداشت بخط مؤلف ): صریف ؛ شاخ خودخشک شده ٔ از درخت بفارسی خودخوش است . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودخوش .[ خوَدْ / خُدْ خوَش ْ / خُش ْ ] (ص مرکب ) شاخ خود خشک شده ٔ از درخت . (یادداشت بخط مؤلف ): صریف ؛ شاخ خودخشک شده ٔ از درخت بفارسی خودخوش است . (منتهی الارب ).