خودسوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودسوار. [ خوَدْ / خُدْ س َ ] (ص مرکب ) خودسر. مستبدبالرأی . (از آنندراج ) : بر صف هندوی آهم چون زند ترک گردون خودسواری بیش نیست . طالب آملی (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودسوار. [ خوَدْ / خُدْ س َ ] (ص مرکب ) خودسر. مستبدبالرأی . (از آنندراج ) : بر صف هندوی آهم چون زند ترک گردون خودسواری بیش نیست . طالب آملی (از آنندراج ).