خودپرور

خودپرور. [ خوَدْ / خُدْ پ َرْ وَ ] (نف مرکب ) مربی نفس خود. ◄ آنکه تربیت نفس خود کند. آنکه تربیت خود کند. ◄ آنکه نزد خود درس خواند. (یادداشت مؤلف ).