خوش حدیث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش حدیث . [ خوَش ْ / خُش ْ ح َ ] (اِ مرکب ) حدیث خوش . حدیث خوب . حدیث نیکو : هست شعر آن خوش حدیثی کاستماعش کرده اند هم نبی و هم ولی و هم امیر و هم امام . سوزنی . ◄ (ص مرکب ) خوش سخن . خوش گفتار. خوشگو. خوب سخن .