خوش حدیثی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خوش حدیثی . [ خوَش ْ / خُش ْ ح َ ] (حامص مرکب ) خوش سخنی . خوب کلامی . نیکوسخنی . نیک گفتاری .