خوش کنار

خوش کنار. [ خوَش ْ / خُش ْ ک َ / ک ِ ](اِ مرکب ) محبوب . معشوق . (برهان قاطع) : من غرق ملک و نعمت سرمست لطف و رحمت اندر کنار بختم و آن خوش کنار با من . مولوی (از انجمن آرای ناصری ). ◄ (ص مرکب ) خوش نشست و برخاست .با کرشمه و ناز و طنازی در خفت و خیز : مشک جعد و مشک خط و مشک ناف و مشک بوی خوش سماع و خوش سرود و خوش کنار و خوش زبان . منوچهری .