خوشاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خُ) (ص مر.)<BR>۱- آبدار.<BR>۲- تر و تازه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خُ) (ص مر.) ۱- آبدار. ۲- تر و تازه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوشاب . [ خوَ / خ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بخش مرکزی شهرستان ساری، واقع در شمال باختری ساری با آب و هوای معتدل و ١٢٠ تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).
خوشاب . [ خوَ / خ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان نجف آباد شهرستان بیجار، واقع در شمال باختری بیجار و باختر راه مالرو صلوات آبادبا ١٠٢ تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
خوشاب . [ خوَ / خ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خدابنده لوی بخش قروه ٔ شهرستان سنندج . این ده در جنوب خاوری گل تپه و خاور شوسه ٔ همدان به بیجار واقع است . کوهستانی و سرد با ٢٠٠ تن سکنه . آب آن از قنات و رودخانه ٔ قره آغاج و محصول عمده ٔ آن غلات . در تابستان می توان اتومبیل به آنجا برد و در دو محل بفاصله ٔیک کیلومتر بنام خوشاب بالا و پائین واقع شده و سکنه ٔ آن ٥٠٠ تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
مترادف و متضاد واژهدان
آبدار، پرآب تازه، تر خوشآبورنگ کمپوت
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه