خوش
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(خُ) [ په. ] (ص.) ۱- خوب، نیک. ۲- شاد، شادمان.
(~.) (ص.) خشک، خشکیده.
(~.) (اِ.) = خوشه. خشو: ۱- مادر زن. ۲- مادر شوهر.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(خُ) [ په. ] (ص.) ۱- خوب، نیک. ۲- شاد، شادمان.
(~.) (ص.) خشک، خشکیده.
(~.) (اِ.) = خوشه. خشو: ۱- مادر زن. ۲- مادر شوهر.