خونسار

خونسار. [ خو / خُن ْ ] (اِخ ) قریه ای است در پنج فرسنگی بیشتر جنوب کلختکان . (فارسنامه ).

خونسار. [ خو / خُن ْ ] (اِخ ) (قصبه ٔ...) مرکز بخش خونسار از شهرستان گلپایگان . واقع در ٣٠ هزارگزی جنوب گلپایگان با هوای سرد، آب آن از چشمه ٔ حوض مرده زنده گشت و چشمه پیر گرگیخان تأمین میشود. جمعیت قصبه در حدود ٢٥٠٠ نفر است و در حدود ٣٠٠ باب مغازه و دکان و دو بازار دارد از ادارات دولتی دارای بخشداری وشهرداری و دارایی و آمار و ثبت اسناد و بهداری و بانک ملی و فرهنگ و پست و تلگراف است و نیز یک باب دبیرستان و ١٠ باب دبستان دارد و از آثار قدیمه امامزاده احمد و بابا ترک است که از دوران صفویه می باشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦). از آنجاست آقا جمال و آقا حسین خونساری از علماء عهد صفویه . (انجمن آرا). ♦ چاپ خونسار ؛ نوعی چاپ سنگی است و آن از بدترین چاپها می باشد چه از حیث بدی کاغذ وخط و چه از جهت سهل انگاری طبع و غلط مطبعی . ♦ خرس خونسار ؛ خرس این ناحیه معروف است و به آن مثل می زنند. ♦ گز خونسار ؛ گز بسیار معروفی است که از کوههای خونسار بدست می آید و برای حلویات و دارو بکار میرود.

خونسار. [ خو / خُن ْ ] (اِخ ) (بخش ...) تابع شهرستان گلپایگان و محدود است از شمال به بخش مرکزی گلپایگان ؛ از جنوب و باختر بشهرستان فریدن ؛ از خاور به بخش ده حق و علوی از شهرستان اصفهان . این بخش از خاور و جنوب و باختر محصور بکوههای مرتفع و هوای آن سرد است مرتفعترین کوههای بخش کوه قبله و کوه گلستان است که سرچشمه ٔ اصلی رودخانه ٔ لعل بارقم از این بخش می باشد و در این بخش بنام رودخانه ٔ قبله مشهور و از وسط آن می گذرد. آب قراء این بخش همه از چشمه سارها و رودخانه ها و قنات تأمین می گردد و محصول عمده ٔ آن غلات و تنباکو و لبنیات و میوه است و از ١٤ آبادی تشکیل شده و جمعیت آن در حدود دوازده هزار نفر است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).