خویشتن آراستن

خویشتن آراستن . [ خوی / خی ت َ ت َ ] (مص مرکب ) خود آراستن . تَشَوّف ُ. (تاج المصادربیهقی ). ♦ خویشتن برآراستن ؛ تصنع. تبرج . (تاج المصادر بیهقی ).