خویشتن آرای

خویشتن آرای . [ خوی / خی ت َ ] (نف مرکب ) خودآرا. خویشتن آرا. (یادداشت مؤلف ) : خویشتن آرای مشو چون بهار تا نکند در تو طمع روزگار. نظامی .