خویشتن رهان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خویشتن رهان . [ خوی / خی ت َ رَ ] (نف مرکب ) خود برکنار دارنده از مناهی . عفاف ورز. باورع : مجنون که مبصر جهان بود شهوت کش و خویشتن رهان بود. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خویشتن رهان . [ خوی / خی ت َ رَ ] (نف مرکب ) خود برکنار دارنده از مناهی . عفاف ورز. باورع : مجنون که مبصر جهان بود شهوت کش و خویشتن رهان بود. نظامی .