واژه جو

خیام | رباعیات | رباعی شماره ۱۳۹

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

چون حاصل آدمی در این شورستان جز خوردن غصه نیست تا کندن جان خرم دل آنکه زین جهان زود برفت و آسوده کسی که خود نیامد به جهان

معنی خیام | رباعیات | رباعی شماره ۱۳۹ | واژه جو