خیمه افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خیمه افکندن . [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) فرود آوردن و خوابانیدن خیمه ٔ استاده . (آنندراج ) : بیفکن خیمه تا محمل برانند که همراهان این منزل روانند. ◄ برپا کردن خیمه . کنایه از توقف کردن و اقامت کردن در مکانی . (از آنندراج ).