دارامب و درومب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دارامب و درومب . [ب ُ دُ رُ ] (صوت مرکب ) در اصطلاح عوام نماینده ٔ صوت نقاره و ضرب و جز آن باشد که در عروسی و جشن بکار آید. چنانکه گوییم : عروس را با دارامب و درومب بردند. ◄ کنایت از شکوه و جلال ظاهری و توخالی .