دارایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دارایی . (حامص، اِ) مکنت . مال . ثروت . رجوع به دارا شود. ◄ اصطلاح حقوق مدنی که شامل دو بخش است یکی اموال و مطالبات یا دارایی مثبت، و دیگر دیون یا دارایی منفی . (فرهنگ حقوقی ).
دارایی . (اِ) یک نوع پارچه ٔ ابریشمی که چند تاری پنبه در آن باشد. (ناظم الاطباء).
دارایی . (اِخ ) میرزا محمد باقر رازی شاعر فارسی، متخلص به دارایی . صاحب دیوان شعری است که آن را «طرفه » نامیده است . (الذریعه ج ٩ ص ٣١٢).