داعی الی ا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داعی الی ا. [ اِ لَل ْ لاه ] (اِخ ) شاه داعی، شاعر شیرازی . رجوع به داعی (شاه ...) و داعی شیرازی شود.
داعی الی ا. [ اِلَل ْ لاه ] (اِخ ) الامام الناصر للحق حسن بن علی بن الحسین بن زیدبن عمربن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب علیهم السلام . و او را کتبی است در فقه بر مذهب زیدیه و گفته اند نزدیک صد کتاب دارد و صاحب الفهرست بعضی از آن کتب را نام برده است . (از الفهرست ابن الندیم ).