داغ کننده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داغ کننده . [ ک ُ ن َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) نعت فاعلی از داغ کردن : هُسُم ؛ داغ کنندگان . (منتهی الارب ). ◄ محرک : و اگر بچیزی داغ کننده و قابض حاجت آید زنگار بسرکه سایند و اندرچکانند اندک اندک . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).