داغ گرفتن

داغ گرفتن . [ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) داغ پذیرفتن . اثر داغ برو پیدا آمدن : جایی که داغ گیرد دردش دوا پذیرد الا که داغ سعدی کاول نظر نهادی . سعدی . دلم چو غنچه ز گلگشت باغ می گیرد چو لاله دامنم از آب داغ می گیرد. سلیم (از آنندراج ).