داماسیوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داماسیوس . (اِخ ) صوری . دمسقیوس سوریایی . داماسکیوس . رجوع به داماسکیوس شود. کریستنسن گوید: در نتیجه ٔ تعطیل مدرسه ٔ فلسفه ٔ آتن که در ٥٣٩ م . اتفاق افتاد و تعدیاتی که بحکماء کردند هفت تن از فیلسوفان یونان بتیسفون پناه بردند و مورد عنایت خاص خسرو شاهنشاه ایران قرار گرفتند. دمسقیوس از آن جمله است و شش تن دیگر: سنبلیقیوس کیلیکیائی، یولامیوس فروگی، پریسکیانوس لوری، هرمیاس فینیقی، دیوجان فینیقی و ایسیدوروس غزی است . هنگام بازگشت از دربار ایران در عهدنامه ای که خسرو با قیصر روم بست شرط کرد که این فضلا را از بازگشت باوطان خویش منع نکنند. (ایران در زمان ساسانیان چ ١ ص ٣٠٠، چ ٢ ص ٤٥٠).