دامن برداشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دامن برداشتن . [ م َ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) بلند کردن دامن . برچیدن دامن . بالا گرفتن دامن . بدست گرفتن دنباله ٔ دامن تا بزمین نساید. ♦ دامن خرگاه برداشتن ؛ بالا زدن دامن خرگاه : اگر نسیم ریاض وطن هوس داری بناله دامن خرگاه آسمان بردار. کلیم (از آنندراج ).