دامن تر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دامن تر. [ م َ ت َ ] (ص مرکب ) دامن آلوده . (آنندراج ). عاصی . (آنندراج ). گنهکار. (آنندراج ). تردامن . مقابل پاکدامن : گردون ز مشک و زعفران سازد حنوط اختران بر سوک آن دامن تران درد گریبان صبح را. خاقانی . ای هر که افسریست سرش را چو کوکنار پیشت چو لاله بی سر و دامن تر آمده . خاقانی .