دامن چیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دامن چیدن . [ م َ دَ] (مص مرکب ) قطع کردن و بریدن دامن . ◄ کناره کردن . (آنندراج ) (غیاث ). تلبب . (منتهی الارب ). ♦ دامن اندرچیدن ؛ دوری کردن . کناره گرفتن . گذشتن : دامن اندرچین بساط احتشام کس مبین گردن اندرکش قفای امتحان کس مخور. خاقانی . ♦ دامن درچیدن ؛ کناره گرفتن : تا کی کشی بناز و کشی دامن دامن دمی ز ناز و کشی درچین . ناصرخسرو. اهل فتنه و اصحاب بدعت سر در گریبان کشیدند و از طلب فضول دامن درچیدند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٤٣٦).