دانندگان

دانندگان . [ ن َ دَ / دِ ] (ص، اِ) جمع داننده : نبینی ز شاهان که بر تختگاه ز دانندگان بازجویند راه . فردوسی . به دانندگان شاه بیدار گفت که دانش گشاده کنید از نهفت . فردوسی . ز دانندگان گر بپوشیم راز شود کار آسان بما بردراز. فردوسی . نه دانندگان را ز دانش بهی است نه نزدیک کس دانشی را بهاست . ناصرخسرو. چنان دان که نادان ترین کس بود اگر پند دانندگان نشنوند. (از سندبادنامه ص ٢٣٤). همه دانندگان را هست معلوم که باشد مستحق پیوسته محروم . نظامی . رجوع به داننده شود.