دانندگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دانندگی . [ ن َ دَ/ دِ ] (حامص ) حالت و چگونگی داننده . عمل داننده . صاحب معلومات و دانش و علم بودن . دانائی : خردمند گفت ای شه پهلوان به دانندگی پیر و بر تن جوان . دقیقی . کسی کو سزاوار درگاه بود بدانندگی درخور شاه بود. فردوسی . سدیگر پزشکی که هست ارجمند به دانندگی نام کرده بلند. فردوسی . رجوع به داننده شود.