دانه کش

دانه کش . [ ن َ / ن ِ ک َ ] (نف مرکب ) حامل دانه . کشنده ٔ دانه . برنده ٔ دانه از جایی بجایی : میازار موری که دانه کش است که جان دارد و جان شیرین خوش است . فردوسی . بس که دنیا را کمر بستم چو مور دانه کش مدتی چون موریانه روی در آهن کشم . سعدی . ◄ (اِ مرکب ) در اوستا دانو کرشه قسمی مور است . و آنجا از دو گونه مور سخن رفته است : یکی با صفت دژینی به معنی بدبو و دیگری با صفت دانوکرشه، به معنی دانه کش . (فرهنگ ایران باستان پورداود ج ١ ص ١٩٨).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی