دان

۱ - ریشه دانستن. ۲- (فع.) مفرد امر حاضر از «دانستن» ۳- (ص فا.) در ترکیبات به معنی «داننده» آید: حساب دان، ریاضی دان. قدردان.

(اِ.) ۱- دانه. ۲- بذر گیاه. ؛ ~ پاشیدن کنایه از: تطمیع کردن و به جانب خود آوردن.