داورآباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داورآباد. [ وَ ] (اِخ ) نام قدیم ده نمونه و سرمشقی . دهی از دهستان یاطری بخش گرمسیر شهرستان دماوند. واقع در ١٣٠٠٠ گزی خاور گرمسار. سکنه ٤٠٠ آب از حبله رود. محصول آن غلات، بنشن و پنبه و انگور و انار و انجیر. شغل مردمش زراعت و راه آن شوسه است . تلفن خصوصی دارد. این ده مرکز قراء خالصه ٔ دولتی بخش گرمسار که بالغ بر ٢٢ ده است میباشد. نام اولیه آن ده نمونه و سرمشقی بوده است و فعلاً داورآباد نامیده میشود و علت این است که مرحوم داور در مورد آبادی قراء خالصه جدیت و سعی مینمود و این ده را برای نمونه آباد کرد و انواع اشجار و بذرهای مرغوب در این جا بوسیله ٔ متخصصین کشاورزی بعمل آورد. اصول ساختمان آن اساسی و چهار خیابان و دارای باغ ملی و ساختمان روستائی قابل اهمیت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).