داویجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داویجان . (اِخ ) قصبه ٔ مرکز در دهستان حومه بخش حومه شهرستان ملایر. در ١٢هزارگزی جنوب شهر ملایر و ١٥هزارگزی خاور راه شوسه ٔ ملایر به بروجرد با ٢٩٧١ تن سکنه . آب آن از رودخانه . محصول آن غلات صیفی، شغل اهالی زراعت و صنایع دستی زنان قالی بافی و راه آنجا اتومبیل رو است . یک دبستان چهارکلاسه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).