داوید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داوید. (اِخ ) (سنت ). از اعزه ٔ مسیحیان و قدیسان نصاری است . به سال ٤٨٠ م . بزاده و بسال ٥٤٤ درگذشته و در جنوب انگلیس به نشر مذهب مسیح کوشیده است . (قاموس الاعلام ترکی ).
داوید. (اِخ ) داوید دونرکن . نام فیلسوفی ارمنی است . شاگرد و عم زاده ٔ موسی خورنی (خورنچی ) مورخ معروف در اواخر قرن پنجم م . در آتن تحصیل علم کرده و سپس به ادسا (اورفه، رها) و اسکندریه و قسطنطنیه برای کسب معرفت سیاحت کرد و کتب بسیار گرد آورد. از تألیفات ارسطو پاره ای را به زبان ارمنی گردانیده است و پاره ٔ دیگر و همچنین قسمتی از تألیفات پرفوریوس را به ارمنی و یونانی شرح کرده است . (قاموس الاعلام ترکی ).
داوید.(اِخ ) نام قصبه ای کنار نهر داوید در ٣٥٠هزارگزی پاناما در جمهوری پاناما از امریکای مرکزی . ◄ نام نهری که از کنار شهر داوید واقع در پاناما گذرد. (قاموس الاعلام ترکی ).