دایه
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(یِ) [ په. ] (اِ.) ۱- شیردهنده، پرستار کودک. ۲- قابله. ؛~ دلسوزتر از مادر آن که به دروغ خود را مهربان و فداکار جلوه دهد.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(یِ) [ په. ] (اِ.) ۱- شیردهنده، پرستار کودک. ۲- قابله. ؛~ دلسوزتر از مادر آن که به دروغ خود را مهربان و فداکار جلوه دهد.