دخیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دخیس . [ دَ ] (ع ص ) گوشت فربه آکنده . (منتهی الارب ). گوشت بهم رفته . گوشت بی استخوان . (مهذب الاسماء). ◄ (اِ) پیوند دست و پای ستور. (منتهی الارب ). شکال گاه . (مهذب الاسماء). ◄ استخوانکی است میان سم ستور. ◄ گوشت اندرون کف دست . ◄ عدد بسیار از هرچیز. ◄ بسیار از توده های ریگ و از متاع خانه . ◄ گیاه بهم پیچیده . (منتهی الارب ).