درازکلا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درازکلا. [ دِ ک َ ] (اِخ ) مرکز بلوک بابل کنار، در ناحیه ٔ بارفروش .(جغرافیای سیاسی کیهان ). دهی است از دهستان نوکندکا، بخش مرکزی شهرستان شاهی، واقع در ٢٣/٥هزارگزی جنوب باختری شاهی، و در انتهای راه فرعی بابل به بابل کنار با ١٧٠٠ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ بابل و چشمه تأمین می شود، و محصول آن برنج، نیشکر، ابریشم، غلات، کتان و صیفی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).